November,  is een echte herfstmaand.

In oktober was het al afgekoeld, werden de dagen korter en de nachten steeds langer. Als je nu buitenkomt komen de heerlijke herfstgeuren je tegemoet. Het bos is nu vochtig en hier en daar ruik je de paddenstoelen. Ook de geur van vers gezaagd hout blijft nu lekker lang hangen. Overal komen stiekum wat kleurtjes in de bomen en de bessen zijn nu knalrood. 

De natuur maakt zich op voor de komende winter. In de koude nachten verkleurt het blad en langzaam maar zeker laten de bomen hun blad vallen uit bescherming voor de vorst. Een aantal planten bloeit nog laat en trekken nog wat vlinders aan. Libellen hangen in de vroege ochtend bedauwd aan hun rietstengel. Ook het riet is met mooie druppels bedekt en buigt zwaar door onder het gewicht van al dat water.

Het water in de sloten is nog relatief warm en bij een koude nacht zie je de “witte wieven” vanaf het water langzaam over de velden trekken. Zodra de zon verschijnt nemen ze nog iets toe om bij aansterkende warmte langzaam te verdwijnen.

In de natuur is alles nu in grote getale aanwezig. De bomen dragen volop vruchten zoals de kastanjes, beuken en eiken. De insectenwereld is uitbundig met de aanwas van al dat jonge spul. De dieren maken hier goed gebruik van en eten hun buiken vol om de naderende winter te overleven. Veel vogels trekken naar het zuiden weg en de noordelijke soorten arriveren bij ons, zoals de Keep, Kramsvogel, Koperwiek en soms de hieronder staande zeer fraaie Pestvogel. 

Enorme zwermen spreeuwen vullen nu hier en daar de lucht en als daar door roofvogels op gejaagd wordt, levert dat mooie vliegvormen op. Een prachtig schouwspel waarbij ik het iedereen kan aanraden om eens te gaan kijken bij dit fenomeen. Meestal besteden de plaatselijke kranten er wel aandacht aan als het zich in de avonduren bij de gezamenlijke slaapplaats afspeelt.

De Edelherten en Wilde Zwijnen op de Veluwe eten hun buik nu rond aan de gevallen boomvruchten zoals eikels, kastanjes en beukennootjes. Ze leggen nu een dikke onderhuidse speklaag aan om de komende winter te kunnen overleven. Overal op de Veluwe zie je langs de wegen de omgewoelde plekken. Je moet goed op een strenge winter voorbereid zijn, want je weet het nooit. De komemde tijd zullen ze dan ook wat vaker te zien zijn.

Voor sommige vogels levert een strenge winter echt problemen op. Ze kunnen geen vetlaag aanleggen en moeten elke dag voedsel scoren om de winter te kunnen overleven. Bij strenge vorst verbranden ze in een nacht hun voedsel opname van de vorige dag en moeten dus snel gaan jagen, zoals bijvoorbeeld de IJsvogel en de Kerkuil. Als er soorten zijn die een hekel aan de winter hebben met vorst en sneeuw, dan zijn zij het wel. Een dik pak ijs is fataal voor de IJsvogel en het hele bestand kan wel teruglopen tot enkele tientallen paartjes voor heel Nederland na een strenge winter. 

Hetzelfde geld voor de Kerkuil maar dan met een dik pak sneeuw. Door zijn geringe gewicht kan hij niet door de sneeuw heen zakken om bij de muizen te komen. Alleen een dun sneeuwdek stelt hem in staat te blijven jagen. Ze jagen in de winter dus vaak in open schuren om aan muizen te komen, maar soms ook wel buiten in de sneeuw zoals op onderstaande zeer unieke foto is te zien.

Het is dus tijd om de warme jas aan te trekken en op ontdekkingstocht te gaan in de heerlijke natuur. Snuif de heerlijke lucht op van vers gezaagd hout, paddestoelen en vochtige aarde. !!!!